Mark Dedrie

Mail voor nadere informatie

'Een kunstwerk moet worden uitgevoerd als een perfecte misdaad, naadloos, zonder een spoor van de dader.' Constantin Brancusi Geboorte Dertien jaar werkte Mark Dedrie als dienende bronsgieter voor gerenommeerde beeldhouwers vooraleer hij het waagde eigen ontwerpen uit te voeren. Zo'n aangekondigde maar vaak uitgestelde geboorte als kunstenaar wijst alvast op discretie en zelfkritiek, twee deugden waarvan de doorsnee beeldhouwer zelden heeft gehoord. Ook in de uitgevoerde beelden zelf geeft Mark blijk van een gezond gebrek aan zelfoverschatting. Als autodidact mist hij de brede artistieke vorming door serieuze meesters in een notoire academie. (Maar bestaan er nog meesters en waar vind je nog een terecht beroemde academie?) Anderzijds blijft hij gespaard van onverschilligheid, laat staan misprijzen voor het kunstambacht. Zijn onmiskenbare degelijkheid als kunstambachtsman dankt Mark aan de hoogste kunstschool die praktijk heet. Om zijn spontane expressiedrang niet aan banden te leggen werkt Mark zonder bozzetti, voorstudies waarmee academische beeldhouwers graag werken. Gedetailleerde beeldhouwerstekeningen hoef je in zijn laden dan ook niet te gaan zoeken. Voor Mark is een beeld geen tekening die je als een trekharmonica in de ruimte openschuift. Mark doet niet aan taille directe; voor hem geen wegsnijden en wegkappen tot wanneer de ideale vorm, verborgen in steen of hout, zich prijsgeeft. Mark droomt en ziet het beeld mentaal. Hij boetseert met handen die in het kneedklare plastiline of was van los en liber naar ferm en vorm evolueren. Telkens opnieuw bouwt en monteert hij. Eerst na het bronsgieten, waarbij het was verloren wegstroomt, mikt Mark op perfectie van het ruw gestolde brons. Het schuren en strelen kan dan beginnen. Zoals de alchimist onophoudelijk wrijft en polijst aan de Steen der Wijzen, zo slijpt Mark geduldig de grofstoffelijkheid tot wanneer het metaal gaat lichten - met een glans die het sublieme voorafspiegelt. Het gaat om eindeloos repetitieve, meditatief opgehoogde gebaren die ooit moeten raken aan dàt beeld met dié vergeestelijkte patinastraling. Bronzen muzikaliteit In de tweede helft van de jaren negentig breekt Dedrie door als zelfstandig beeldhouwer. In 1999 richt hij een bescheiden kunstenaarsgroep op. Samen met de neo-impressionistische schilder en medeoprichter Marc Mylemans stelt Dedrie diverse malen tentoon. Bij het begin van het nieuwe millennium reizen zijn beelden over 's lands grenzen naar Nederland, Duitsland, Engeland. Materialiteit en vakmanschap: Dedries sculpturen keren louter conceptuele kunst de rug toe. De oppervlaktestructuur van Inner Pressure vormt niet de toevallige buitenkant van een daarin besloten idee; ze bekroont integendeel het geheelde want organische lichaam dat sculptuur heet. Dedrie laat de waarheid opklinken in de schoonheid van de sculpturale huid, zoals het anonieme poëtische woord met zijn stralende betekenis de muziek verlicht van een passie of cantate van Bach. In Je kan de wereld zien dansen torent het dansertje niet alleen uit boven de globe, het dijt uit in zijn draaibeweging en draagt zichzelf uit in zijn buitenwereldse dans. De idee van het universum als bol die in zijn draaiing alles omsluit verruimt Dedrie in de figuurlijke uitstulping die een letterlijk buitenaardse extase concretiseert. De wereld omsluit zichzelf en al haar bewoners in haar bolvorm - maar de extase van de dans laat elke zelfgenoegzaamheid ontploffen. In No Secrets ervaart de kijker in de vormgegeven omhelzing een diepe intimiteit en vloeibaarheid. De beeldhouwer heeft de minnaars tot eenheid gesmeed. Van enige persoonlijkheid van beide personages, van enige smachtende blik, van enig appel is niet langer sprake. Dedrie klemt het materieel zware vast aan geestelijke lichtheid. Daarmee doet hij een gooi naar volmaaktheid die de presumptieve individualiteit van het tweetal met een smak op het plaveisel van de realiteit terecht doet komen. Alleen hun zingen blijft over. Wat Dedrie aanraakt haakt naar bronzen muzikaliteit. Pinquins Dedrie wil niet alleen in zijn menselijke representaties muziek. Het hogere wenkt ook in zijn diersculpturen, waarin hij meestal minder het pittige of anekdotische beoogt dan wel het wezen van het afgebeelde dier. Hij toont de zwaan en de reiger als symbool van rijzige, kalme en bezielde schoonheid, als elegante aanwezigheid van het verhevene. Swan zwemt niet statig rond en bewoont- geen gesoigneerde borgerparken maar roept op tot verinnerlijking in een wereld van leeg gedruis. In 2003 maakt Dedrie zijn eerste inox beelden met de beproefde methode à cire perdue. In tegenstelling tot modernistische beeldhouwers beeft hij geen boodschap aan de talrijke nieuwe synthetische materialen. Hij werkt niet in een van de vele poly's, van polyester tot polystyreen, maar wel in glimmend, koud inox. Men geeft inox liefst een voorkeurspiaats in keukens, operatietheathers en badkamers. Helemaal natuurlijk is inox niet: het gaat om chemisch behandeld metaal. Maar inox staat beslist dichter bij brons, Dedries favoriete materiaal, dan bij epoxy of andere kunstharsproducten. Marc kiest roestvrij metaal precies omwille van zijn koude uitstraling die geschikt lijkt om er fraaie koningspinguïns in gestalte te geven. Zijn keus voor dit opvallend antropomorfisch dier brengt bovendien een bedoeling aan het licht. Mark wil zijn kijkers wijzen op de innige ecologische, maar ook psychische verbondenheid van mens en dier. Wie pinguïns aan de rand van het water ziet waggelen, denkt meteen aan een bejaarde, enigszins zwaarlijvige kelner die luierende zwembadgasten met gepaste onverschilligheid bedient. Pinguïns wijzen de prometheïsche, hoogtechnologische mens op de hechte band die hem verbindt met hen - gevallen vogels die liever zwemmen dan moeizaam lopen. Volstrekt onpathetisch, nu eens sierlijk, dan weer aandoenlijk onhandig en schijnbaar verstrooid of dromerig, spelen pinguïns het onpretentieuze in de mens voor; ze ogen zuiverder, dichter bij de staat van natuurlijke genade, onaangetast door het doortrapte rollenspel waarvan de mens zichzelf het slachtoffer heeft gemaakt. Gevleugelde symbolen Wie een uil ziet, associeert de opengespalkte staarogen en bevroren houding met bedachtzaamheid. De zwaan, dierlijke vorm van Apollo, is zowel met de hemel als met de wateren verbonden. Talrijke mythen in uiteenlopende beschavingen voeren zwaan, gans of eend op als (mede )schepper van de aarde uit de oerzee. Als je zo'n watervogel met zijn kop onder het wateroppervlak ziet, denk je gauw aan de mythische zwaan die naar de diepten duikt om vandaaruit wat aarde naar boven te brengen waaruit prompt continenten groeien. Zwanen, ganzen en eenden trekken intercontinentaal de wereld rond: ze symboliseren de geestelijke reis naar het hiernamaals. 'Zwanen' noemden de oude Grieken de mysteriënpriesters van Eleusis na hun onderdompeling of tweede geboorte in louterende wateren. Carl Gustav Jung, een van de hoofdspelers in de dynamische psychiatrie, vond dat een mens eerst dan een volwassen, harmonisch psychisch leven kon leiden als hij de dierlijke ziel in zichzelf had aanvaard: 'De grenzeloze woekering van dierlijke symbolen in religies en kunsten uit alle tijden onderstreept niet alleen het belang van het symbool, maar bewijst tevens hoe levensbelangrijk het voor de mens is de psychische symboolinhouden in zijn leven te integreren.' Indianen en talrijke andere zogenaamd primitieve volkeren geloven dat dezelfde geestelijke energieën dier en mens doordringen. De gedaante of het zichtbare lichaam ligt als een mantel om de innerlijke essentie geslagen en kan ook worden ingeruild voor andere wezenheden. Dieren gelden als bewakers van levenskrachten die de mens in zijn beschavingsdrift goeddeels is kwijtgespeeld; daarom zijn ze 'heiliger' dan mensen. Vooral vogels bemiddelen tussen bovennatuur en mensenwereld. Geen wonder dat een essentialistische beeldhouwer als Dedrie zijn sculpturale dierenpark liefst met vogels en vooral watervogels bevolkt - naast pinguïns, eenden en zwanen ook kraanvogels, ooievaars, kiwi's en uilen. Wegens hun vliegvermogen ontsnappen ze aan de zwaartekracht, die het mensenlichaam zijn wetten oplegt. 'Van al het lichamelijke is het bovenal de vleugel die deelt in het goddelijke,' schrijft in de Phaedrus Plato, de oervader van alle essentialisten Kraanvogels en ooievaars krijgen in de meeste beschavingen veel goeds toegedicht. De waakzame grote vogel transporteert nieuw leven en leidt  de lente in. Volgens Chinese en Japanse boeddhisten klapwieken kraanvogels - aangesproken als 'achtenswaardige heren' - de geestelijke substantie van overledenen naar het westelijke paradijs van Amitabha. Mark Dedrie legt in zijn beelden van reigerachtige de aandacht op de geduldige maar altijd scherpe aandacht van zulke vogels, op de breekbare elegantie van hun hoge, dunne waadpoten, en op bon puntgave snavel. In Barn Owllaat Dedrie de uil, een van zijn favoriete vogels, plaatsnemen op een boek. De kerkuil kijkt omhoog, als daagde hij de kijker uit om het gesloten wijsheidsboek te openen. Barn Owl wijst op het raadsel van het bestaan en de macht die kennis geeft, maar ook: op de obsessie met de letter die talrijke beschavingen typeert. Of hekelt dit beeld stoffige geleerdheid van een verdwijnende soort? He( boek fungeert bij Dedrie als sokkel, zowel in Man Looking at Himself als in Barn Ow!. De welbeschouwd nogal arrogante man maakt een uitvergroot overwinningsgebaar op het boek, dat hem torst. Dedries beeld persifleert onwerkzame, ijdele eruditie waarop de mens zich ten onrechte beroemt. In Losing My Religion daarentegen blijft de mens onooglijk, verward en radeloos achter nadat hij het boek der boeken heeft dichtgeslagen en de godsdienst van het boek de rug toegekeerd. Verlangen Dedrie is nadrukkelijk geen modernist. Toch heeft hij met vrucht gekeken naar een aantal vernieuwers die in het begin van vorige eeuw de beeldhouwkunst van de grote Rodin verwierpen. Het meest lijkt hij te hebben opgestoken van de Roemeen Constantin Brancusi die, vrijwel vanuit het niets door Rodins faam aangetrokken, te voet naar Parijs trok. Daar aangekomen haalde hij echter zijn neus op toen bij oog in oog kwam te staan met wat hij biefstuksculpturen beliefde te noemen: pathetische, aan literatuur en academisme verknochte beeldhouwkunst. Niets is normaler voor een beginnende artiest dan goed om zich heen te kijken en daar profijt uit te trekken. Zoveel staat vast: Dedrie voelt weinig voor welk academisme ook en imiteert evenmin Afrikaanse of Oceanische sculpturale maskers, laat staan 'wereldkunst' . In zijn menselijke figuren vermijdt hij uitgesproken expressionistische, geïsoleerde, uitgerekte en geprononceerde lichaamsdelen. Hij wil dat de vormen in elkaar vloeien. Met Brancusi deelt Dedrie het verlangen naar het sublieme, naar een toegang tot transcendentale ruimten, naar volmaakte vogelvormen die dat verlangen symboliseren. Brancusi's gouden vogels en vogels in de ruimte haken naar constante purificatie, zowel in de uitrekking en de vervloeüng van volume en lijn als in de verlichting van de vorm. Hetzelfde verlangen kenmerkt Dedries beste beelden, al ogen zijn pinguïns stukken natuurgetrouwer dan Brancusi's marmeren watervogels met hun grote aandacht voor het oog en de neerwaartse gezichtslijn. Dedrie houdt zich nog op bij het koddige, terWijl Brancusi zijn pinguïns uitsluitend ingehouden innerlijkheid geeft. Essentie Op straffe van ontwrichting kan je in grote kunst vorm en inhoud niet scheiden. Dedries parcours is pas begonnen, het gaat er gezwind en intens aan toe maar zijn artistieke weg is nog lang niet rond. Beelden als Moondance, Passion, Vision verraden Marks vastberaden wil om, met wisselend succes, abstracties tot zichtbaar leven te brengen. Maar in meer dan geslaagde werken als Inner Pressure en Ram hebben betekenis en gestalte elkaar innig doordrongen in een eenheid die voortvloeit tot aan de grenzen van het beeld. Dedries artistieke vermogen neemt nog toe. Voorlopig bestaat zijn werk uit een verzameling metaforen. Elk typisch Dedrie-beeld combineert een abstract begrip met een concrete voorstelling. Doordat het figuratief aanschouwelijk blijft weigert het zuivere conceptualiteit. Het integreert beelding en verbeelding, het activeert bij de beschouwer rijke associatieprocessen. Het reikt de ontvankelijke kijker geestelijke waarden en deugden aan omdat het zoekt naar wat de Duitse wijsgeer Hegel der wesentliche Inhalt der Skulptur noemt: de tegelijk gedroomde en verzinnerlijkte vorm van het goddelijke. Tekst: Frans Boenders, Memeber of the Royal Academy of Belgium for Sciences and Arts ___________________________________________ Cultuurprijs Raymond Majean voor Mark Dedrie De tweejaarlijkse cultuurprijs Raymond Majean is uitgereikt aan beeldhouwer Mark Dedrie. De cultuurraad vindt dat zijn werk qua uitstraling de grenzen van Schoten ver overschrijdt. Mark Dedrie ontving de prijs in het Kasteel van Schoten uit handen van Schepen voor Cultuur Ann Pycke, bijgestaan door Piet Snels, voorzitter van de cultuurraad. Tijdens de plechtigheid werd emotioneel afscheid genomen van schepen Ann Pycke, die straks wellicht OCMW-voorzitter wordt. De cultuurprijs is, als een postuum eerbetoon, genoemd naar Raymond Majean, wijlen voorzitter van het cultuurcentrum van Schoten. Elke vereniging, aangesloten bij en erkend door de cultuurraad, kan een kandidaat voordragen. Mark Dedrie is geboren in 1962 en sinds 1982 actief in de kunstwereld. Twee jaar na het voltooien van zijn tuinbouwstudies, zette hij zijn eerste stappen in de wereld van ambacht en kunst. Hij leerde door overlevering het vak van bronsgieter en zo realiseerde hij bronzen beelden voor beeldhouwers als J. Vermeersch, J. Dedecker, R. De Winter, Wilfried Pas en anderen. Op missie met Prins Filip Mark Dedrie is op artistiek vlak autodidact. Vanaf 1990 zagen we de eerste bronssculpturen van zijn hand. In 1996 won hij in Schoten de beeldhouwwedstrijd met zijn ontwerp ,,Je kan de wereld zien dansen'' en hij mocht dit monumentale werk ook uitvoeren. Het siert nu het gemeentepark. De laatste jaren bracht vooral zijn gestileerde pinguïncollectie hem volop in de belangstelling door het gebruik van inox via de verloren wastechniek. Onlangs nog was hij ook nog met Prins Filip op handelsmissie naar Canada waar zijn beelden enthousiast onthaald werden. Toekomstplannen De prijs bestaat uit een beeldhouwwerk van de hand van de Schotense kunstenares Hilde Jacquemart. Het kunstwerk refereert aan de Kaekelepomp, het symbool van de cultuurprijs en de pomp die vroeger echt in Schoten stond om de inwoners van drinkwater te voorzien.  Bron: website gemeente Schoten ___________________________________________ Voor de meest actuele informatie over het werk van Mark Bezoek de website Mark Dedrie ___________________________________________ CV 1983-1997 Gieten van bronzen beelden voor diverse kunstenaars 1997 Laureaat van de beeldhouwwedstrijd met het thema ‘folklore’ met het ontwerp ‘Je kan de wereld zien dansen in Schoten’;realisatie van het 2,40m grote standbeeld  voor de gemeente Schoten Tentoonstelling Galerij ‘t Kapelleke te Antwerpen 1998 Stelt werken tentoon in diverse galerijen, zoals in galerij Exelmans te Neeroeteren-Maaseik,  galerij Campo te Antwerpen, galerij Jaques Gorus te Antwerpen en galerij Den Heeck te Hingene-Bornem. Tentoonstelling in galerij Lorenzo te Deurne. Tentoonstelling in het ASLK gebouw te Schoten. Geselecteerd na een wedstrijd voor een standbeeld in Geraardsbergen 1999 Werkt in opdracht voor andere kunstenaars - beeldhouwers Werkt ook in opdrachten voor de firma Art casting. Treed voor de eerste maal met fotowerk naar buiten. Sticht samen met kunstschilders Pieter Wagemans, Marc Mylemans en andere kunstenaars de Artgroup Ergani op. Medestichter van de Fortis Art Gallery. Stelt tentoon samen met Marc Mylemans in de Fortis Art Gallery te Schoten. 2000 Groepstentoonstelling met Artgroup Ergani in de Fortis Art Gallery te Schoten. Dungelhoeff 2000, Lier Kasteel t’rivieren hof, Deurne Kunst in Schoten Centrum (organisator en deelnemer van dit project) 2001 Triënale van de beeldhouwkunst, Campo&Campo, Berchem Galerij Hof te Puttens, Lede Galerij Lorenzo Lanart 2001 Ambiance Ergani Art Gallery Pantheon gallery, Knokke-zoute CC St-Jozef te Brasschaat Galerij Het Zwanepand Arte.on gallery, Knokke-zoute Classic VIII, Kortrijk Lineart 2001 Artiade, Den Haag 2002 Galerie Van Eijck, Rotterdam Galerie Lewis Guy, Den Haag Ambiance, Brasschaat P-Art Gent Lanart Duo tentoonstelling met M.Mylemans, Brasschaat Galerie ’t hof Te Puttens, Lede Allure (beurs te Antwerpen) Kunstevent, Antwerpen Artfair Leyden, Leiden Fine art & antiekbeurs, Brugge 2003 Galerie Van Eijck Art gallery Maurice Vrolijk Ambiënte, Frankfurt D Galerie Lewis Guy Sculpture gallery F.Kesteloot Sfeer, Gent Artfair Den Haag, galerie Yantar Venus Van Milo, Hoboken Blue bird art gallery Eurantica 2003, Brussel Art in progress, Kortrijk Galerie ’t hof Te Puttens, Lede Blackheath gallery, Londen UK Ambiance Augustus 2003 eerste inox beelden gegoten via verloren wasprocedé Artfair Leyden, Leiden Beervelde Kunstevent, Antwerpen Sango Art Gallery, Leuven Artifex gallery, Brugge Lineart, Gent 2004 Triënale van de beeldhouwkunst, Campo&Campo, Berchem Tentoonstelling Belfort Brugge, Artifex galerij Verkozen voor de cover van het boek kunstenaars en galerijen(met de inox pinguïns) Sango Art gallery, Leuven Le Bercail, Izel Galerie Lewis Guy,Den Haag Galerie Terbeek, Groningen Summerfair 04 Kasteel van Wippelgem Hof te Puttens Galerie des Beaux Arts Lineart, Gent Artevent, Antwerpen Uitgave van monografie 2005 Galerie Des Beaux Art Kunst en antiekbeurs, Gent Kasteel van Schoten Galerie Terbeek De nacht van Exclusief te Knokke Galerie Deurlica Sint-Martens-Latem Blackheath Gallery, Londen Biënnale van de hedendaagse Kunst, Kasteel van Poeke Galerie Lieve Lambrecht Lineart Gent Art Event Antwerpen 2006 Galerie de beeldenstorm Galerie Des Beaux Art Kunst en antiekbeurs Primavera, Rotterdam (Nl) Metapro, Brussel expo (Be) Phantom gallery, Antwerpen   (Be) Galerie Lewis, Guy Den Haag (Nl) Holland Art Fair, Den Haag (Nl) Buitenbeeld Boechout (Be) Galerij Kunstforum, Schelderode   (Be) Kunst op de Brink, Laren (Nl) Lo- Reninge  beeldenroute Heyvaert  Art & Antiques Art & Antiek Antwerpen (Be) AFA, Rosmalen (Nl) GGgalerie M&C, Overveen (Nl) Lineart Gent Art Event Antwerpen

 

Landgoed Maple Farm
De Beeldenstorm - Galerie Beeldentuin - Roosendaalsebaan 4
4744 SM Bosschenhoofd (Roosendaal) - Provincie Noordbrabant
Tel nr 0031 (0)165-340333 - email adres NVDBS@freeler.nl